Journal of Research in Turkic Languages

A Comparative Analysis of Guo Moruo's (Diqiu, Wo de Mu Qin) Poem "My Mother is the World" and Aşık Veysel's Poem "My Faithful Beloved is the Black Earth"

Guo Moruo’nun (Diqiu, Wo de Mu Qin) “Benim Annem Dünyadır” Şiiri ile Âşık Veysel’in “Benim Sadık Yarim Kara Topraktır” Şiirinin Karşılaştırmalı İncelenmesi

Lale Okumuş Kumaş 1 * ,
Elif Derya Özdemir 2
1 International Burch University2 SDU University* Corresponding Author
Download PDF (Turkish)
Journal of Research in Turkic Languages, Volume 8, Issue 1, May 2026, pp. 1-17
OPEN ACCESS VIEWS: 2 DOWNLOADS: 2 Publication date: 25 Feb 2026
ABSTRACT (English)
This study looks at two poets that they grew up in  different worlds  - Chinese poet Guo Mo Ruo(郭沫若) and Turkish poet – and they studies how each of them , in his own way, they uses images of the earth end nature to tell something  meaning of human life.In looking at Guo MoRuo’s (郭沫若) poet “The Earth , My Mother!”and Aşık Veysel’s “ My  Faithful Beloved is the Dark Soil”the two poems show that themes such a nature ,soil, culterel memory and  the emotional ties between people and the natural world. Although the two  poets come from different  calturals background , For each of them  see nature as somethıng more than a place in the literature world and more than the places where life happen. Guo MoRuo’s (郭沫若) poetry that is “ Eart Mother ” represents the soıl like beginning of life , as syembol of vitality and freedom shared by all being.  Aşık Veysel , on the other hand refers to the earth as “faithful beloved ”highlighting hummility , fate and  the way that all  living things eventualy return to soil and live again in different form. Although the two poets come from distant cultures , both poets uses meaningful  and clear language to  show that a deep ling between  people and nature world.Their poems brings together the sacred values of their traditional and seggests that humanity’s bond with the earth reflects a return to our orıgins and the universal experiences was share. This study looks at two poets that they grew up in  different worlds   - Chinese poet Guo Mo Ruo(郭沫若) and Turkish poet – and they studies how each of them , in his own way , they uses images of the earth end nature to tell something  meaning of human life.In looking at Guo MoRuo’s (郭沫若) poet “The Earth , My Mother!”and Aşık Veysel’s “ My  Faithful Beloved is the Dark Soil”the two poems show that themes such a nature ,soil, culterel memory and  the emotional ties between people and the natural world. Although the two  poets come from different  calturals background , For each of them  see nature as somethıng more than a place in the literature world and more than the places where life happen. Guo MoRuo’s (郭沫若) poetry that is “ Eart Mother ” represents the soıl like beginning of life , as syembol of vitality and freedom shared by all being.  Aşık Veysel, on the other hand refers to the earth as “faithful beloved ”highlighting hummility , fate and  the way that all  living things eventualy return to soil and live again in different form. Although the two poets come from distant cultures , both poets uses meaningful  and clear language to  show that a deep ling between  people and nature world. Their poems brings together the sacred values of their traditional and seggests that humanity’s bond with the earth reflects a return to our orıgins and the universal experiences was share.
ABSTRACT (Turkish)
Özet 
Farklı coğrafyalarda, savaşlardan etkilenen farklı kültürlerde yaşamış ve kendi alanlarında tarihe toprak terminilojisini ve  meteforu ile ilgili değerli eserler kazandırmış iki şair: Guo Moruo ve Âşık Veysel. Bu çalışma, Çinli şair ve yazar Guo Moruo’nun(郭沫若) “Benim Annem Dünyadır!” şiiri ile Türk halk ozanı Âşık Veysel’in “Benim Sadık Yârim Kara Topraktır” adlı şiirini karşılaştırmalı bir bakış açısıyla ele almaktadır. Her iki şairde de doğa imgesi, toprak, kültürel bellek ve doğa-insan sevgisi ön plandadır.
 İki farklı kültürün kendine özgü edebi geleneklerinden beslenen bu şiirler, doğayı yalnızca çevresel bir unsur olarak değil, insan kimliğinin ve kaderinin belirleyici bir unsuru olan canlı bir varlık olarak konumlandırmaktadır.Guo MoRuo, dünyayı “toprak ana” figürü üzerinden ön plana çıkarır , böylece toprağı yaşamın kaynağı olarak tanımlarken, doğadaki her bir canlının özgürlüğünü yüceltir ve var olma sebeblerini anlamlandırır. Âşık Veysel ise toprağı “sadık bir yâr” olarak konumlandırarak ademliği ve kader bilincini vurgulayarak her bir canlının toprakla bütünleşerek var olma sürecini ,toprağın bereketini gözler önüne serer. Her iki şairin eserlerinde tabiat ve toprak , insan ve doğa sevgisi üzerine kurulan şiirsel temalar sade bir üslupla birleşerek kendilerine özgü bir tarz oluşturmuştur. Bulundukları toplumların ve ait oldukları inançların kutsal saydığı değerleri ortak bir paydada buluşturmayı başarmışlardır. Bu da insanlığın yaratılışından itibaren toprakla  bütünleşmesi aslında özüne bir dönüş olduğunu ortaya koyduğunun bir  göstergesidir.
KEYWORDS (English)
Guo Moruo(郭沫若), Âşık Veysel, Image of Nature, Image of Earth, Cultural Memory
KEYWORDS (Turkish)
Guo Moruo(郭沫若), Âşık Veysel, Doğa İmgesi, Toprak İmgesi, Kültürel Bellek
CITATION (APA)
Kumaş, L. O., & Özdemir, E. D. (2026). A Comparative Analysis of Guo Moruo's (Diqiu, Wo de Mu Qin) Poem "My Mother is the World" and Aşık Veysel's Poem "My Faithful Beloved is the Black Earth". Journal of Research in Turkic Languages, 8(1), 1-17. https://doi.org/10.34099/jrtl.811
REFERENCES
  1. Âşık Veysel. (1970). Benim Sadık Yârim Kara Topraktır. In Dostlar Beni Hatırlasın. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  2. Assmann, J. (2011). Cultural memory and early civilization: Writing, remembrance, and political imagination. Cambridge University Press.
  3. Bakiler, Y. B. (1989). Âşık Veysel. Ankara.
  4. Barthes, R. (1964). Elements of semiology (A. Lavers & C. Smith, Trans.). Hill and Wang. (Original work published 1964)
  5. Cai, Z. [蔡震]. (2018, September 6). 郭沫若集外旧体诗词的整理. 中国作家网https://www.chinawriter.com.cn/n1/2018/0906/c404064-30276098.html
  6. Çelikten, L., & Doğan, S. (2022). Öğretmen adaylarının gözünden Âşık Veysel: Metaforik algı çalışması. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, 103, 115–138.
  7. Chen, X. (2007). From the May Fourth Movement to Communist Revolution: Guo Moruo and the Chinese path to communism. SUNY Press.
  8. Cheng, J. [成建华]. (2015). 中观佛教的渊源及其理论特色. Studies in World Religions, (6), 76–84.
  9. Çobanoğlu, Ö. (2003). Âşık tarzı kültür geleneği ve destan türü. Ankara: Akçağ Yayınları.
  10. Duranoglu, H. M. (Director). (2009). Küçük Dünyam: Âşık Veysel belgeseli. IMDb.
  11. Eliade, M. (1963). The myth of the eternal return: Cosmos and history. Princeton University Press.
  12. Guo, Q. F. (2023). Sorting out and analyzing the idea of emptiness in the Diamond Sutra. ResearchGate.
  13. Gümüş, İ. (2019). Âşık Veysel’in “Kara Toprak” şiirine ontolojik bir yaklaşım. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(1), 176– 187. https://doi.org/10.17218/hititsosbil.516787
  14. Hou, X. [侯星如]. (2023). 基于经文对金刚经空观的梳理与分析. 中央民族大学学报, 45(1), 56–65.
  15. Hürriyet Daily News. (2023, January). Filming for folk poet Aşık Veysel’s biopic starts.
  16. İlhan, C. (2022). İmgesel Açılımlarla Âşık Veysel’in Kara Toprak Şiirine Mitsel Bir Bakış Açısı. Uluslararası Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 5(2), 248-260. https://dergipark.org.tr/en/pub/uhad/issue/73568/1104938
  17. Irmak, Y., & Yüce, L. (2021). Âşık Veysel’in şiirlerinde millî ve evrensel konular. Külliye Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3(5), 75–88.
  18. Kasımoğlu, S. (2020). Anne arketipi olarak toprak. Kıbrıs-Balkanlar-Avrasya Türk Edebiyatları Vakfı Dergisi, 6(23), 55–68.
  19. Korkmaz, M. A. (2023). Âşık Veysel Şatıroğlu’nun sözlü metinlerinde tabiat ve tarım. In H. Sarı & Y. Koşar (Eds.), Âşık Veysel. İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık.
  20. Lai, J., Liu, B., & Wang, H. (2022). Does the “Tian-Ren-He-Yi” belief system promote corporate environmental performance? Frontiers in Psychology, 13, 886114. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.886114
  21. Li, Q. (2023). Analysis of The Goddess by Guo Moruo (Paper presented at the International Conference on Social Psychology and Humanity Studies). Communications in Humanities Research, 6, 63–66. https://doi.org/10.54254/2753-7064/6/20230079
  22. Liao, J. [廖久明]. (2022). 郭沫若：潜心积累 绽放风华. 光明日报.
  23. Liu, Y. [刘元树]. (1991). 郭沫若文学活动研究. 上海: 华东师范大学出版社.
  24. 骆寒超. (2019). 郭沫若新诗的诗体探求 [The Poetic Form Exploration of Guo Moruo’s Modern Poems]. 东方论坛—青岛大学学报（社会科学版） [Oriental Forum — Journal of Qingdao University (Social Science Edition)], 36(2), 112–118.
  25. Magagnin, P. (2018). Imagining new Chinese in Guo Moruo’s poetry. In M. Hockx & J. K. Smith (Eds.), Routledge handbook of modern Chinese literature (pp.97-99, 210–223). Routledge.
  26. Miller, J. W. (1972). English Romanticism and Chinese nature poetry. Comparative Literature, 24(3), 216–236. https://doi.org/10.2307/1769896
  27. Özçelik, M. (2015). Âşık Veysel'in “Kara Toprak” şiiri etrafında bir yorum. Ay Vakti, (156), 1.
  28. Özdemir, A. (2010). Âşık Veysel. Sivas: Sivas Platformu Yayınları.
  29. Sarı, H., & Koşar, Y. (Eds.). (2023). Âşık Veysel. İstanbul: Ihlamur Kitap.
  30. Tang, L., & Kan, M. (Directors). (2007). Yi Guo Qing Yuan: Guo Moruo & Anna [Documentary film].
  31. Tikdemir, H. (2023). Aşık Veysel’in şiirlerinde tasavvufî bir unsur olarak toprak. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 12, 349–362.
  32. Uysal Akman, F. (2023). Âşık Veysel hakkında bibliyografya denemesi. The Journal of Turkic Language and Literature Surveys (TULLIS), 8(3), 175–190.
  33. 韦勒克, 勃. (Wellek, R.), & 沃伦, 奥. (Warren, A.). (1984). 文学理论 [Theory of Literature] (刘象愚 等 译). 北京: 三联书店.
  34. Wen, Y. (1923, June 3). 〈Nüshen〉 zhi shidai jingshen [The spirit of the age in The Goddess]. Chuangzao Zhoubao (Creation Weekly), (4).
  35. Yakıcı, A. (2012). Âşık Veysel’in kültürel mirasa katkısı. Millî Folklor, (93), 101–111.
  36. Zhang, Y. (2019). 学术年鉴的存史与鉴今——《郭沫若研究年鉴》. 中国年鉴研究2019(1).
LICENSE
Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.